കുടിയേറ്റം: മനുഷ്യചരിത്രം, അതിർത്തികൾ, മാറുന്ന ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നേർസാക്ഷ്യം

കുടിയേറ്റത്തിന്റെ ചരിത്രം: മനുഷ്യൻ തുടങ്ങിയ അതിജീവന യാത്ര

മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ കുടിയേറ്റത്തിലൂടെയാണ്. ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആഫ്രിക്കൻ വൻകരയിൽ നിന്ന് ആഹാരവും സ്വാഭാവിക സുരക്ഷിതത്വവും തേടി ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കാൽനടയായി സഞ്ചരിച്ച നമ്മുടെ പൂർവികരാണ് ഇന്നത്തെ ലോകജനതയുടെ അടിത്തറ പണിതത്.

• കാർഷിക യുഗവും നദീതടങ്ങളും: പുഴയോരങ്ങളും ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണും തേടിയുള്ള മനുഷ്യസഞ്ചാരമാണ് മെസപ്പൊട്ടേമിയയും സിന്ധുനദീതടവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള മഹത്തായ നാഗരികതകൾക്ക് രൂപം നൽകിയത്.
• കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടം (16-ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ): യൂറോപ്യൻ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ അമേരിക്കൻ വൻകരകളിലേക്കും ആഫ്രിക്കയിലേക്കും ഏഷ്യയിലേക്കും നടത്തിയ അധിനിവേശങ്ങളും കുടിയേറ്റങ്ങളും ലോകത്തിന്റെ അതിരുകളെ അടിമുടി മാറ്റിയെഴുതി. യൂറോപ്പിലെ കൊടും ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നും പട്ടിണിയിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളാണ് അക്കാലത്ത് അമേരിക്കയിലേക്കും കാനഡയിലേക്കും കപ്പൽ കയറിയത്.
• അടിമത്തവും നിർബന്ധിത കുടിയേറ്റവും: ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെയാണ് കരാർ തൊഴിലാളികളായും അടിമകളായും ഫിജി, ട്രിനിഡാഡ്, മൗറീഷ്യസ് തുടങ്ങിയ ദ്വീപുകളിലെ തോട്ടങ്ങളിലേക്ക് നിർബന്ധപൂർവ്വം എത്തിച്ചത്.
• രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തര കാലം: യുദ്ധം തകർത്തുകളഞ്ഞ യൂറോപ്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ പുനർനിർമ്മിക്കാൻ വിദേശ തൊഴിലാളികളെ ഇരുകൈയും നീട്ടി സ്വാഗതം ചെയ്തതോടെയാണ് ആധുനിക കുടിയേറ്റത്തിന്റെ നിർണ്ണായകമായ മറ്റൊരു ഘട്ടം ആരംഭിക്കുന്നത്.
• അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെ രൂപീകരണം: 1951-ലെ യുഎൻ അഭയാർത്ഥി കൺവെൻഷനും (UN Refugee Convention), വംശീയ വിവേചനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ട് അമേരിക്ക കൊണ്ടുവന്ന 1965-ലെ ഇമിഗ്രേഷൻ ആൻഡ് നാഷണാലിറ്റി ആക്റ്റും നിയമപരമായ ആഗോള കുടിയേറ്റങ്ങൾക്ക് പുതിയ ദിശാബോധം നൽകി.

ചരിത്രത്തിന്റെ ഏടുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യം സുവ്യക്തമാണ് — ഇന്ന് നാം കാണുന്ന സമ്പന്നവും വികസിതവുമായ ഒട്ടുമിക്ക രാഷ്ട്രങ്ങളും കുടിയേറ്റക്കാരുടെ വിയർപ്പിലും അധ്വാനത്തിലും പടുത്തുയർത്തപ്പെട്ടവയാണ്.

നിയമപരമായ കുടിയേറ്റവും അനധികൃത കുടിയേറ്റവും

ഇന്ന് ലോകം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു കുടിയേറ്റ പ്രതിസന്ധിയെയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. ഒട്ടുമിക്ക വികസിത രാജ്യങ്ങളിലും കുടിയേറ്റത്തിനെതിരെ വലിയ തോതിലുള്ള ജനരോഷങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും ഉയർന്നുവരുന്നു. ഉപരിപഠനത്തിനോ ജോലിക്കോ വേണ്ടിയുള്ള കൃത്യമായ രേഖകളോടെയുള്ള യാത്രകൾ ഒരുവശത്ത് നടക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് യാതൊരു രേഖകളുമില്ലാതെയും അഭയാർത്ഥികളായും അതിർത്തികൾ കടക്കുന്നവരുടെ എണ്ണവും വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ആഗോള സാഹചര്യത്തിൽ കുടിയേറ്റത്തെ പ്രധാനമായും രണ്ടായി തരംതിരിക്കാം:

ഇതിനിടയിൽ നിൽക്കുന്ന തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു വിഭാഗമാണ് അഭയാർത്ഥികൾ. സ്വന്തം രാജ്യത്ത് യുദ്ധം, വംശഹത്യ, ഭരണകൂട ഭീകരത, രാഷ്ട്രീയ പീഡനം എന്നിവ നേരിടേണ്ടി വരുമ്പോൾ ജീവരക്ഷാർത്ഥം പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്ന ഇവർക്ക്, 1951-ലെ ജനീവ കൺവെൻഷൻ പ്രകാരം അന്താരാഷ്ട്ര സംരക്ഷണം ലഭിക്കാൻ പൂർണ്ണ അവകാശമുണ്ട്. എന്നാൽ, മികച്ച വരുമാനം മാത്രം ലക്ഷ്യമിട്ട് അതിർത്തി കടക്കുന്ന ‘അനധികൃത സാമ്പത്തിക കുടിയേറ്റക്കാരെയും’ (Economic Migrants), ജീവന് ഭീഷണിയുള്ളതിനാൽ നാടുവിടുന്ന ‘യഥാർത്ഥ അഭയാർത്ഥികളെയും’ (Genuine Refugees) തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയാൻ പല വികസിത രാജ്യങ്ങളും ഇന്ന് കടുത്ത വെല്ലുവിളി നേരിടുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് മനുഷ്യർ നാടുവിടുന്നു?

യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ സ്വന്തം വേരുകളും കുടുംബവും നാടും ഉപേക്ഷിച്ച് തികച്ചും അപരിചിതമായ ഒരിടത്തേക്ക് ചേക്കേറാൻ ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. കുടിയേറ്റമെന്ന തീരുമാനത്തിന് പിന്നിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ചാലകശക്തികളാണുള്ളത്:

1. തള്ളിവിടുന്ന ഘടകങ്ങൾ (Push Factors)

സ്വന്തം രാജ്യത്ത് സമാധാനപരമായി ജീവിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങൾ രൂപപ്പെടുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ നാടുവിടാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നു:

• സാമ്പത്തിക ഞെരുക്കവും തൊഴിലില്ലായ്മയും: വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയ്ക്കൊത്ത ജോലിയോ അന്തസ്സുള്ള വേതനമോ ലഭിക്കാത്ത സാഹചര്യം.
• യുദ്ധവും ആഭ്യന്തര കലാപങ്ങളും: നിത്യേനയുള്ള ബോംബാക്രമണങ്ങൾക്കും സംഘർഷങ്ങൾക്കുമിടയിൽ ജീവനും സ്വത്തിനും സുരക്ഷയില്ലാതാകുന്നത്.
• സ്വാതന്ത്ര്യക്കുറവും അഴിമതിയും: അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യമില്ലായ്മ, സ്വേച്ഛാധിപത്യം, സ്ത്രീവിരുദ്ധ നിയമങ്ങൾ, വ്യാപകമായ ഭരണകൂട അഴിമതി എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശ്വാസംമുട്ടൽ.
• കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം: കടുത്ത വരൾച്ചയും പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളും മൂലം കാർഷിക മേഖലയും പരമ്പരാഗത ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും തകരുന്നത്.

2. ആകർഷിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ (Pull Factors)

മറ്റൊരു രാജ്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന അനന്തമായ സാധ്യതകളും സുരക്ഷിതത്വവുമാണ് ആളുകളെ അങ്ങോട്ട് ആകർഷിക്കുന്നത്:

• മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതനിലവാരം: മികച്ച പൊതുജനാരോഗ്യം, അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരമുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം, വൃത്തിയുള്ള നഗരങ്ങൾ, ഉയർന്ന ജീവിതസൗകര്യങ്ങൾ.
• ഉയർന്ന വേതനവും സാമൂഹിക സുരക്ഷയും: കുറഞ്ഞ മണിക്കൂർ അധ്വാനത്തിന് പോലും ലഭിക്കുന്ന മാന്യമായ വേതനം, കൃത്യമായ തൊഴിൽനിയമങ്ങൾ, വിരമിക്കൽ പെൻഷൻ ആനുകൂല്യങ്ങൾ.
• നിയമവാഴ്ചയും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യവും: ലിംഗഭേദമോ ജാതി-മത വ്യത്യാസങ്ങളോ ഇല്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായും അന്തസ്സോടെയും ജീവിക്കാനുള്ള നിയമസംരക്ഷണം.
• ഭാവി തലമുറയുടെ സുരക്ഷിതത്വം: തങ്ങളുടെ മക്കൾക്ക് മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസവും ആഗോളതലത്തിൽ വളരാനുള്ള അവസരങ്ങളും ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുക എന്ന ദീർഘവീക്ഷണം.

വികസിത രാജ്യങ്ങൾ മുൻപ് കുടിയേറ്റത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തതും ഇപ്പോൾ നിയമങ്ങൾ കർശനമാക്കുന്നതും എന്തുകൊണ്ട്?

ഒരു കാലത്ത് വിദേശികളെ ഹൃദ്യമായി സ്വാഗതം ചെയ്ത പല പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളും ഇന്ന് തങ്ങളുടെ അതിർത്തികളിൽ വാതിലുകൾ കൊട്ടിയടക്കുകയോ വിസ നിയമങ്ങൾ അതീവ സങ്കീർണ്ണമാക്കുകയോ ചെയ്യുകയാണ്. എന്താണ് ഈ നയമാറ്റത്തിന് പിന്നിലെ യാഥാർത്ഥ്യം?

എന്തുകൊണ്ട് മുൻപ് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു?

• തൊഴിലാളി ക്ഷാമം: യൂറോപ്പിലും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലും ജനനനിരക്ക് ഗണ്യമായി കുറയുകയും വയോജനങ്ങളുടെ എണ്ണം കുതിച്ചുയരുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ഫാക്ടറികളിലും നിർമ്മാണ മേഖലയിലും ആശുപത്രികളിലും കെയർ ഹോമുകളിലും ജോലി ചെയ്യാൻ ആവശ്യത്തിന് ആളുകളില്ലാതെ വന്നു.
• സാമ്പത്തിക വളർച്ച: വിദേശ വിദ്യാർത്ഥികൾ നൽകുന്ന ഉയർന്ന ട്യൂഷൻ ഫീസും, വിദേശ വിദഗ്ദ്ധ തൊഴിലാളികൾ അടയ്ക്കുന്ന ഭീമമായ നികുതിയും ആ രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ഉത്തേജനത്തിന് അനിവാര്യമായിരുന്നു.
• വിശാലമായ ഭൂപ്രദേശം: വലിയ വിസ്തൃതിയുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്ക് തങ്ങളുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ വികസിപ്പിക്കാൻ ജനസംഖ്യാ വർദ്ധനവ് അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങളിലെ ജനനനിരക്ക് കുറയുന്ന പ്രതിഭാസത്തെ മറികടക്കാനും, തൊഴിൽ കമ്പോളത്തെ സജീവമായി നിലനിർത്താനും, വയോജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമനിധി ഉറപ്പാക്കാനും കുടിയേറ്റക്കാർ അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ നിയമങ്ങൾ കർശനമാക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

• രൂക്ഷമായ ഭവന പ്രതിസന്ധി (Housing Crisis): ജനസംഖ്യ പെട്ടെന്ന് ഉയർന്നതോടെ നഗരങ്ങളിൽ വീടുകളുടെ ലഭ്യത കുറയുകയും, വാടകയും വീടുവിലയും സാധാരണക്കാർക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത വിധം കുതിച്ചുയരുകയും ചെയ്തു.
• പൊതുസേവനങ്ങളിലെ അമിത സമ്മർദ്ദം: നാഷണൽ ഹെൽത്ത് സർവീസുകളിലെ (NHS പോലുള്ളവ) ഡോക്ടർ അപ്പോയിന്റ്‌മെന്റുകൾക്ക് മാസങ്ങൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയും, സ്‌കൂളുകളിലെ അഡ്മിഷൻ പ്രതിസന്ധികളും തദ്ദേശീയരിൽ വലിയ അമർഷമുണ്ടാക്കി.
• തീവ്ര വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉദയം: “വിദേശികൾ നമ്മുടെ തൊഴിലുകളും പൊതുവിഭവങ്ങളും തട്ടിയെടുക്കുന്നു” എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ വലിയ സ്വാധീനം നേടാൻ തുടങ്ങി.
• വിദ്യാഭ്യാസ വിസയിലെ തിരിമറികൾ: പല സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും (Diploma Mills) കുടിയേറ്റത്തിനുള്ള എളുപ്പവഴിയായി മാറിയതോടെ, യഥാർത്ഥ പഠനത്തിനല്ലാതെ എത്തുന്ന ഗുണനിലവാരമില്ലാത്ത വിദ്യാർത്ഥിപ്രവാഹത്തെ തടയാൻ കർശന നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ ഭരണകൂടങ്ങൾ നിർബന്ധിതരായി.

ലോക കുടിയേറ്റ ഭൂപടം: ആരൊക്കെ എങ്ങോട്ട് പോകുന്നു?

ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ കുടിയേറാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ

• അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ (USA): ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക ശക്തിയായ അമേരിക്ക തന്നെയാണ് എക്കാലത്തെയും പ്രിയപ്പെട്ട സ്വപ്നഭൂമി. കുടിയേറ്റം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭൂരിഭാഗം മനുഷ്യരുടെയും മുൻഗണനാ പട്ടികയിൽ യു.എസ്.എ ഒന്നാമതാണ്. അമേരിക്കയുടെ വിദേശനയങ്ങളെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയും നിശിതമായി വിമർശിക്കുമ്പോഴും, അവിടുത്തെ സാമ്പത്തിക അവസരങ്ങളെയും ജീവിതരീതിയെയും ആളുകൾ കൊതിക്കുന്നു. ഇതിനെയാണ് ചിന്തകർ “അമേരിക്കൻ വിരോധാഭാസം” (American Paradox) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
• യുകെ & പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ: മികച്ച സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പദ്ധതികളും തൊഴിൽ സാധ്യതകളും ഇവരെ ആകർഷകമാക്കുന്നു.
• കാനഡ & ഓസ്‌ട്രേലിയ: സ്ഥിരതാമസത്തിന് (PR) നൽകിയിരുന്ന സുതാര്യമായ പോയിന്റ് അധിഷ്ഠിത സംവിധാനം വഴി വലിയൊരു വിഭാഗം പ്രൊഫഷണലുകളെയും വിദ്യാർത്ഥികളെയും ഇവർ ആകർഷിച്ചു.
• ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങൾ (GCC): നികുതിരഹിത വരുമാനവും മികച്ച തൊഴിൽ സുരക്ഷിതത്വവും ജീവിതസൗകര്യങ്ങളും വഴി ഏഷ്യൻ തൊഴിലാളികളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആശ്രയകേന്ദ്രമായി ഗൾഫ് തുടരുന്നു.

ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ പുറത്തേക്ക് പലായനം ചെയ്യുന്ന രാജ്യങ്ങൾ

• ഇന്ത്യ: ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രവാസി ജനസംഖ്യ. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. 2024-ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ച് വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 1.85 കോടിയാണ് (18.5 million). ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന തൊഴിലാളികൾ, വടക്കേ അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും തൊഴിൽ ചെയ്യുന്ന വിദഗ്ധർ, വിദേശത്ത് പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർഥികൾ, വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ തലമുറകളായി താമസിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ വംശജർ എന്നിവരെല്ലാം ഈ ആഗോള പ്രവാസി സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. തൊഴിൽ, മെച്ചപ്പെട്ട വരുമാനം, വിദ്യാഭ്യാസം, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള ആഗ്രഹം എന്നിവയാണ് ഇന്ത്യൻ കുടിയേറ്റത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിൽ ചിലത്. ഇന്ത്യയിൽനിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തെ മാത്രമല്ല, രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെയും കുടുംബബന്ധങ്ങളെയും സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു.
• മെക്സിക്കോ: അമേരിക്കയുമായി ശക്തമായ കുടിയേറ്റ ബന്ധം. ലോകത്തിലെ പ്രധാന കുടിയേറ്റ ഉത്ഭവ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് മെക്സിക്കോ. മെക്സിക്കോയിൽ ജനിച്ച് അമേരിക്കയിൽ താമസിക്കുന്നവരാണ് അവിടെയുള്ള വിദേശജന്മക്കാരായ കുടിയേറ്റക്കാരിൽ ഏറ്റവും വലിയ വിഭാഗം. 2024-ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, മെക്സിക്കോയിൽ ജനിച്ച് അമേരിക്കയിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 1.11 കോടിയാണ് (11.1 million). തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ, കുടുംബാംഗങ്ങളുമായി വീണ്ടും ഒന്നിച്ചുചേരാനുള്ള ആഗ്രഹം, മെച്ചപ്പെട്ട വരുമാനം, ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ സാമീപ്യം എന്നിവയാണ് മെക്സിക്കോയിൽനിന്ന് അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ. ദീർഘകാലമായി നിലനിൽക്കുന്ന സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ ബന്ധങ്ങളും ഈ കുടിയേറ്റ പ്രവണതയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ കുടിയേറ്റം എന്നത് ഒരു രാജ്യത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് മാറുന്നതു മാത്രമല്ല. തൊഴിൽ, കുടുംബം, സംസ്കാരം, വ്യക്തികളുടെ ഭാവി എന്നിവയെല്ലാം ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
• ചൈന: വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ, സംരംഭകത്വം എന്നിവയിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം. അന്താരാഷ്ട്ര വിദ്യാർഥികൾ, വിദഗ്ധ തൊഴിലാളികൾ, ഗവേഷകർ, സംരംഭകർ, നിക്ഷേപകർ എന്നിവരുടെ കുടിയേറ്റത്തിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്ന രാജ്യമാണ് ചൈന. വടക്കേ അമേരിക്ക, യൂറോപ്പ്, ഏഷ്യ-പസഫിക് മേഖല എന്നിവിടങ്ങളിലായി ചൈനീസ് കുടിയേറ്റ സമൂഹങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം, മെച്ചപ്പെട്ട തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ, ഗവേഷണ സാധ്യതകൾ, ബിസിനസ് വികസനം, നിക്ഷേപം, കുടുംബബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ചൈനയിൽനിന്നുള്ള കുടിയേറ്റത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ. എന്നാൽ ചൈനയിൽനിന്നുള്ള കുടിയേറ്റത്തെ വിദ്യാർഥികളുടെയും സാങ്കേതികവിദഗ്ധരുടെയും നിക്ഷേപകരുടെയും കുടിയേറ്റമായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയില്ല. കുടുംബപരമായ കാരണങ്ങൾ, മറ്റ് തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ, വ്യക്തിപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ എന്നിവയും ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്. ചൈനയുടെ കുടിയേറ്റ പ്രവണതകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിലും മാത്രമല്ല, ആഗോള സാമ്പത്തിക ബന്ധങ്ങളും വ്യക്തികളുടെ ജീവിതലക്ഷ്യങ്ങളും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
• സംഘർഷബാധിത രാജ്യങ്ങൾ: ആഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങളും സാമ്പത്തിക തകർച്ചയും നേരിടുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ അഭയാർത്ഥികളായി ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ പലായനം ചെയ്യുന്നു.

തദ്ദേശവാസികൾ എന്തുകൊണ്ട് കുടിയേറ്റക്കാരെ എതിർക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ ഭയപ്പെടുന്നു?

സാധാരണക്കാരായ തദ്ദേശവാസികളിൽ ഉടലെടുക്കുന്ന എതിർപ്പുകളെ കേവലം അന്ധമായ വംശീയത (Racism/Xenophobia) എന്ന് മാത്രം മുദ്രകുത്തി തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. ഒരു രാജ്യത്തെ എല്ലാ പൗരന്മാരും കുടിയേറ്റത്തെ വെറുക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും ആഴത്തിലുള്ള ചില യഥാർത്ഥ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക ആശങ്കകളും അരക്ഷിതാവസ്ഥയുമാണ് പലപ്പോഴും ഈ ഭയത്തിന് ആധാരം:

• വേതന മുരടിപ്പ് (Wage Suppression): കുറഞ്ഞ കൂലിക്ക് കൂടുതൽ സമയം ജോലി ചെയ്യാൻ കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികൾ തയ്യാറാകുമ്പോൾ, തദ്ദേശീയരായ തൊഴിലാളികളുടെ വിലപേശൽ ശേഷി നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയം.
• സാംസ്കാരിക സംഘർഷങ്ങൾ: എത്തുന്ന കുടിയേറ്റക്കാർ ആതിഥേയ രാജ്യത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളോടും സാംസ്കാരിക നിയമങ്ങളോടും പൊരുത്തപ്പെടാൻ മടിക്കുകയും, തങ്ങളുടെ യാഥാസ്ഥിതിക ചിന്താഗതികൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന പരാതി ശക്തമാണ്.
• സുരക്ഷാഭീതിയും ക്രമസമാധാനവും: മതിയായ രേഖകളില്ലാതെ അനധികൃതമായി എത്തുന്നവരുടെ പശ്ചാത്തലം വ്യക്തമല്ലാത്തതിനാൽ രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്കും ആഭ്യന്തര സമാധാനത്തിനും ഭീഷണിയാകുമെന്ന ആശങ്ക.
• പൊതുവിഭവങ്ങളുടെ വീതംവെപ്പ്: തദ്ദേശീയർ തലമുറകളായി അടച്ച നികുതിപ്പണം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച സൗജന്യ ആരോഗ്യ-വിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതികളും സബ്‌സിഡികളും, യാതൊരു പ്രാരംഭ സംഭാവനയും നൽകാതെ പുതുതായി എത്തുന്നവർ അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന വികാരം.

ഈ ആശങ്കകളെ സമർത്ഥമായി മുതലെടുത്തുകൊണ്ടാണ് സമീപവർഷങ്ങളിൽ ആഗോളതലത്തിൽ കുടിയേറ്റവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ വലിയ ജനപിന്തുണ നേടിയെടുക്കുന്നത്.

കുടിയേറ്റം: നല്ലതോ അതോ ചീത്തയോ?

കുടിയേറ്റം എന്നത് പൂർണ്ണമായ ഒരു നന്മയോ തിന്മയോ അല്ല; മറിച്ച് അത് സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

• ഗുണപരമായ വശങ്ങൾ: ആതിഥേയ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് യുവത്വവും ചലനാത്മകതയും നൽകുന്നു. കൃഷിയിടങ്ങൾ മുതൽ ഹൈടെക് ലാബുകൾ വരെയുള്ള മേഖലകളിലെ തൊഴിലാളിക്ഷാമം പരിഹരിക്കുന്നു. സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ആഗോളതലത്തിൽ കൊടും ദാരിദ്ര്യം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
• ദോഷകരമായ വശങ്ങൾ: ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഉൾക്കൊള്ളൽ ശേഷിക്ക് (Carrying Capacity) അപ്പുറം അനിയന്ത്രിതമായി ജനങ്ങൾ പ്രവഹിക്കുമ്പോൾ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ (Infrastructure) തകർന്നടിയുന്നു. ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രതിഭാധനരായ ഡോക്ടർമാരും എൻജിനീയർമാരും ശാസ്ത്രജ്ഞരും വൻതോതിൽ നാടുവിടുന്നതിലൂടെ ആ രാജ്യങ്ങൾ ‘ബ്രെയിൻ ഡ്രെയിൻ’ (Brain Drain) മൂലം കൂടുതൽ പിന്നോട്ട് പോകുന്നു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കൃത്യമായി ആസൂത്രണം ചെയ്ത നിയന്ത്രിത കുടിയേറ്റം ഒരു രാജ്യത്തിന് അനുഗ്രഹവും, അശാസ്ത്രീയവും അനിയന്ത്രിതവുമായ കുടിയേറ്റം അതേ രാജ്യത്തിന് കടുത്ത സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയുമാണ്.

കുടിയേറ്റം എങ്ങനെ ലോകത്തിന് ഗുണം ചെയ്യും?

ശരിയായ മേൽനോട്ടത്തോടെയുള്ള കുടിയേറ്റം അയക്കുന്ന രാജ്യത്തിനും സ്വീകരിക്കുന്ന രാജ്യത്തിനും ഒരേപോലെ ഗുണകരമാണ് (Win-Win Situation):

• പണമൊഴുക്ക് (Remittances): കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികൾ മാതൃരാജ്യത്തേക്ക് അയക്കുന്ന പണം ലക്ഷക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളുടെ പട്ടിണി മാറ്റുക മാത്രമല്ല, വികസ്വര രാജ്യങ്ങളുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെയും വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തെയും താങ്ങിനിർത്തുന്ന പ്രധാന തൂണായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
• നവീകരണവും സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റവും: ആഗോള സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കേന്ദ്രമായ സിലിക്കൺ വാലി പരിശോധിച്ചാൽ ഇത് വ്യക്തമാകും; ഗൂഗിളിന്റെ മാതൃകമ്പനിയായ ആൽഫബെറ്റ്, മൈക്രോസോഫ്റ്റ് തുടങ്ങി ലോകത്തെ നയിക്കുന്ന മുൻനിര കമ്പനികളുടെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്നത് കുടിയേറ്റക്കാരാണ്. കുടിയേറ്റക്കാരുടെ പ്രതിഭയും അദ്ധ്വാനവുമാണ് ഇന്നത്തെ പല സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റങ്ങൾക്കും ഇന്ധനം പകരുന്നത്.
• ജനസംഖ്യാപരമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ: വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ വയോജന പരിചരണത്തിനും, പെൻഷൻ ഫണ്ടുകളിലേക്കുള്ള നികുതി വരുമാനം നിലനിർത്തുന്നതിനും ഊർജ്ജസ്വലരായ യുവ കുടിയേറ്റക്കാർ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

പ്രായമാകുന്ന ജനസംഖ്യയും കുത്തനെ ഇടിയുന്ന ജനനനിരക്കും വരുംദശാബ്ദങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗം വികസിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളെയും നിശ്ചലമാക്കാൻ പോന്ന വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. തൊഴിൽശേഷിയുടെ ഈ വൻ വിടവ് നികത്താൻ അവർക്ക് മുന്നിലുള്ള ഏറ്റവും പ്രായോഗികമായ ഏക പോംവഴി കാര്യക്ഷമമായ കുടിയേറ്റം മാത്രമാണ്. തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ നാളെ അവർക്ക് കുടിയേറ്റക്കാരെ കൂടുതൽ ആവശ്യമായി വരും.

ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു വീഴുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യനും സ്വന്തം അധ്വാനത്തിലൂടെ മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതം അന്വേഷിക്കാനും കണ്ടെത്താനുമുള്ള സ്വാഭാവിക അവകാശമുണ്ട്. ആ പ്രാഥമിക വാസന തന്നെയാണ് പ്രാചീന മനുഷ്യനെ പുതിയ വൻകരകൾ താണ്ടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതും. എന്നാൽ, കൃത്യമായ അതിർത്തികളും നിയമവാഴ്ചയും പരമാധികാര രാഷ്ട്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്ന ആധുനിക യുഗത്തിൽ, വ്യവസ്ഥാപിത നിയമങ്ങളെ നോക്കുകുത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള യാതൊരു പ്രവാഹവും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കില്ല.

ആതിഥേയ രാജ്യങ്ങളിലെ തദ്ദേശവാസികളുടെ സുരക്ഷിതത്വവും ക്ഷേമവും ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ, വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലെ അർഹരായ പ്രതിഭകൾക്ക് കൃത്യമായ അവസരങ്ങൾ നൽകുന്ന സന്തുലിതവും സുതാര്യവുമായ നയരൂപീകരണമാണ് സമകാലിക ലോകത്തിന് ആവശ്യം. കാരണം, അതിരുകൾക്കപ്പുറം പുതിയൊരു ജീവിതം സ്വപ്നം കാണുന്ന ഓരോ പ്രവാസിയുടെ കണ്ണുകളിലും തുടിക്കുന്നത് സ്വന്തം ഭാഗ്യപരീക്ഷണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് പ്രതികൂലതകളെ അതിജീവിച്ച് മുന്നേറാനുള്ള മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ ആദിമ ചോദന കൂടിയാണ്.