
മനുഷ്യകേന്ദ്രീകൃതമായ ലോകവീക്ഷണവും അഹങ്കാരവും
ചരിത്രത്തിലുടനീളം മനുഷ്യർ വിശ്വസിക്കുന്നത് തങ്ങളാണ് ലോകത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു എന്നാണ്. മറ്റെല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും മനുഷ്യന് താഴെയാണെന്നും, അവ മനുഷ്യന് ഭക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണെന്നും നമ്മൾ കരുതിപ്പോന്നു. മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിശക്തിയും സാങ്കേതിക വിദ്യകളും ഈ ധാരണയെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. പ്രകൃതിയെ നിയന്ത്രിക്കാനും വിഭവങ്ങൾ ചൂഷണം ചെയ്യാനുമുള്ള കഴിവ് മനുഷ്യന്റെ പരമാധികാര ബോധത്തെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
ശാസ്ത്രവും അമരത്വത്തിനായുള്ള മോഹവും
ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ ശാസ്ത്രം മനുഷ്യന് കൂടുതൽ അധികാരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങളെ പ്രവചിക്കാനും ജീവജാലങ്ങളുടെ ജനിതക ഘടനയെ മാറ്റാനുമുള്ള കഴിവ് മനുഷ്യനെ കൂടുതൽ അഹങ്കാരിയാക്കി. മരണമില്ലാതെ ജീവിക്കാനുള്ള വഴികൾ തേടിയുള്ള പഠനങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നത്. ചില കമ്പനികൾ മരിച്ചവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ജീർണിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു; ഭാവിയിൽ എന്തെങ്കിലും സാങ്കേതിക വിദ്യ വഴി അവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ. എന്നാൽ മനുഷ്യൻ എത്ര പരിശ്രമിച്ചാലും മരണത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി ഒളിച്ചോടാൻ കഴിയില്ല.
പ്രകൃതിക്ക് മുന്നിൽ മനുഷ്യൻ വെറുമൊരു കണം
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വിശാലതയിൽ മനുഷ്യർ വെറുമൊരു ചെറിയ കണം മാത്രമാണെന്ന് ശാസ്ത്രം തെളിയിക്കുന്നു. മനുഷ്യന് പ്രകൃതിയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ സാധ്യമല്ല, എന്നാൽ പ്രകൃതിക്ക് മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യമില്ല. സത്യത്തിൽ മനുഷ്യൻ ഇല്ലാതായാൽ ഭൂമി കൂടുതൽ സുഖപ്പെടും. ഭൂമിയെ ഇത്രയധികം ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു ജീവിവർഗ്ഗമില്ല.
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അളക്കാനാവാത്ത വിശാലത
ആധുനിക ജ്യോതിശാസ്ത്രം കാണിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഭൂമി സൗരയൂഥത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രഹം മാത്രമാണെന്നാണ്. ക്ഷീരപഥം (Milky Way) എന്ന ഗാലക്സിയിലെ ഒരു ചെറിയ കോണിലാണ് നമ്മൾ. പ്രപഞ്ചത്തിലെ ട്രില്യൺ കണക്കിന് ഗാലക്സികളിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണ് നമ്മുടേത്. പ്രകാശവേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ പോലും നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തിന് പുറത്തെത്താൻ 1.87 വർഷവും, തൊട്ടടുത്ത നക്ഷത്രമായ പ്രോക്സിമ സെന്റോറിയിലെത്താൻ 4.24 വർഷവും എടുക്കും. നമ്മുടെ ഗാലക്സിയിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടക്കാൻ ഒരു ലക്ഷം വർഷങ്ങൾ വേണം. ഈ കണക്കുകൾ മനുഷ്യന്റെ നിസ്സാരതയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യപ്പെടാത്ത ഭൂമിയും സമുദ്രവും
നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന ഭൂമിയുടെ 80 ശതമാനത്തോളം വരുന്ന സമുദ്രഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഇന്നും അറിവില്ല. അന്റാർട്ടിക്കയെക്കുറിച്ചും ആമസോൺ വനമേഖലയെക്കുറിച്ചും വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേ നമുക്കറിയൂ. മനുഷ്യന്റെ ശരാശരി ആയുസ്സ് 70 കടന്നത് അടുത്ത കാലത്താണ്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യം വരെ ഇത് 50 വയസ്സിന് താഴെയായിരുന്നു.
ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രവും പുതിയ വെല്ലുവിളികളും
ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം, ശുദ്ധജലം, പോഷകാഹാരം, വാക്സിനേഷൻ എന്നിവ വഴി ശിശുമരണനിരക്ക് കുറയ്ക്കാനും ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും നമുക്ക് സാധിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്ന് ഹൃദ്രോഗം, ക്യാൻസർ, പ്രമേഹം തുടങ്ങിയ ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങളും വിഷാദം, ഉത്കണ്ഠ തുടങ്ങിയ മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളും മനുഷ്യനെ വലയ്ക്കുന്നു. വായു-ജല മലിനീകരണവും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും വലിയ ഭീഷണികളാണ്.
പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങൾ
മനുഷ്യരാശി എത്ര വികസിച്ചിട്ടും ആഹാരം, വസ്ത്രം, പാർപ്പിടം എന്നീ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ എല്ലാവരിലും എത്തിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിച്ചിട്ടില്ല. മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു മനുഷ്യൻ തന്നെയായി മാറുന്നു. അന്യഗ്രഹങ്ങൾ തേടിപ്പോകുന്ന നമ്മൾ സ്വന്തം വർഗ്ഗത്തെ വേർതിരിച്ചു കാണുകയും ചൂഷണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉപസംഹാരം: ഭൂമിയിലെ താൽക്കാലിക അതിഥി
പ്രപഞ്ചത്തിന് 13.79 ബില്യൺ വർഷവും ഭൂമിക്ക് 4.54 ബില്യൺ വർഷവും പഴക്കമുണ്ട്. ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് എന്ന ആധുനിക മനുഷ്യൻ വന്നിട്ട് വെറും 300,000 വർഷങ്ങളേ ആയിട്ടുള്ളൂ. ജൈവപരിണാമത്തിന്റെ ഒരു ഉൽപ്പന്നം മാത്രമാണ് നമ്മൾ. ഭൂമിയെ പിടിച്ചടക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരൊന്നും ഇന്ന് ജീവനോടെയില്ല. നമ്മൾ ഇവിടെ കുറച്ചു കാലം മാത്രം ജീവിക്കുന്ന അതിഥികൾ മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ എത്ര മികച്ചതാണെങ്കിലും, ഒരു പ്രകൃതിക്ഷോഭമോ ഉൽക്കാപതനമോ മതി ഈ വംശത്തെ മുഴുവനായി ഇല്ലാതാക്കാൻ.